Jesienią 2026 roku Gdańsk ponownie stanie się sceną dla jednego z najciekawszych festiwali sztuki w przestrzeni publicznej w Polsce. NARRACJE – Festiwal Instalacji i Interwencji w Przestrzeni Publicznej po raz siedemnasty zaprosi odbiorców do doświadczenia sztuki poza galeriami – tym razem w przestrzeni, która dla wielu pozostaje niemal niewidzialna: między blokami.
Codzienność jako punkt wyjścia
Edycja 2026, zaplanowana na 23–24 października, odbędzie się na gdańskiej Żabiance – dzielnicy zbudowanej w latach 70., będącej symbolem powojennej architektury mieszkaniowej. To właśnie tam, wśród powtarzalnych brył, podwórek i osiedlowych przejść, rozegra się opowieść o relacjach, pamięci i wspólnocie.
Hasło tegorocznej edycji – „Co się dzieje między blokami” – wyznacza wyraźny kierunek kuratorski. Sztuka nie będzie tu dodatkiem do przestrzeni, lecz narzędziem jej reinterpretacji. Zespół kuratorski, Sylwia Szymaniak i Sarmen Beglarian, proponują spojrzenie na miasto nie przez pryzmat jego reprezentacyjnych punktów, lecz przez to, co dzieje się pomiędzy – w miejscach spotkań, napięć i codziennych rytuałów.
Sztuka jako relacja
NARRACJE od lat redefiniują sposób myślenia o sztuce w przestrzeni publicznej. Początkowo kojarzone głównie z efektownymi instalacjami świetlnymi, dziś coraz wyraźniej zmierzają w stronę projektów społecznych i site-specific, które wymagają zaangażowania nie tylko artystów, ale i mieszkańców.
W 2026 roku ten kierunek zostaje wzmocniony. Artyści zaproszeni do udziału w festiwalu będą pracować z kontekstem miejsca – jego historią, architekturą i społecznością. Interwencje artystyczne mają nie tylko przyciągać uwagę, ale przede wszystkim inicjować dialog i budować nowe formy współobecności.
To istotna zmiana: widz przestaje być jedynie odbiorcą, a staje się uczestnikiem procesu.
Żabianka jako laboratorium miejskie
Wybór lokalizacji nie jest przypadkowy. Żabianka to przestrzeń pozornie jednorodna, a jednocześnie pełna mikronarracji. To miejsce, gdzie codzienność toczy się poza centrum uwagi – między klatkami schodowymi, na ławkach, w przejściach i podwórkach.
Festiwal zamienia tę „zwyczajność” w pole artystycznego eksperymentu. W tym sensie NARRACJE 2026 wpisują się w szerszy trend w sztuce współczesnej, który odchodzi od spektakularności na rzecz uważności i lokalności. Zamiast monumentalnych gestów – subtelne interwencje. Zamiast uniwersalnych komunikatów – konkretne historie.
Sztuka w tonacji społecznej
Tegoroczna edycja może okazać się jedną z najbardziej refleksyjnych w historii festiwalu. Skupienie na relacjach międzyludzkich, strukturze osiedli i codziennych doświadczeniach mieszkańców wpisuje się w aktualne dyskusje o roli sztuki jako narzędzia zmiany społecznej.
To także odpowiedź na rosnącą potrzebę redefinicji przestrzeni wspólnych – zwłaszcza w kontekście miast, które coraz częściej stają się miejscami anonimowymi, pozbawionymi więzi.
Festiwal, który słucha
NARRACJE 2026 nie proponują gotowych odpowiedzi. Zamiast tego stawiają pytania:
co naprawdę dzieje się między blokami?
jak wygląda życie poza centrum?
czy sztuka może pomóc nam lepiej zrozumieć siebie nawzajem?
W październiku Gdańsk stanie się przestrzenią tych poszukiwań. I choć wydarzenie trwa zaledwie dwa dni, jego efekty – w postaci nowych relacji, refleksji i doświadczeń – mogą pozostać znacznie dłużej.