Jubileuszowa, piętnasta edycja Cracow Art Week KRAKERS rozwija się wokół hasła „Łowcy, zbieracze, praktycy przyszłości” — opowieści o mieście, które nieustannie się przeobraża. Zmiany te bywają niemal niezauważalne, innym razem gwałtowne: kolejne dzielnice poddają się procesom gentryfikacji, a wystawki meblowe na chodnikach odsłaniają warstwy minionych codzienności. Na targowiskach wciąż krążą relikty dawnych światów — porcelanowe figurki, wyblakłe fotografie, będące fragmentami cudzych historii. W parkach i na obrzeżach miasta odnajdujemy ślady tego, co zostało utracone: drobne przedmioty, resztki infrastruktury, materialne echa zapomnianych narracji.
To właśnie z takich rozproszonych znaków czerpią współcześni artyści i artystki — niczym metaforyczni łowcy, którzy zamiast zwierzyny tropią fragmenty tych utraconych światów. To, co „upolowane” w zasobach przeszłości, poddają transformacji, łącząc w nowe konstelacje znaczeń i form. W ten sposób kreślą wizje przyszłości dopiero wyłaniającej się na horyzoncie.
Motyw przewodni tegorocznej edycji stanowi świadomą parafrazę tytułu książki Tomasza Rakowskiego „Łowcy, zbieracze, praktycy niemocy”, poświęconej praktykom kulturowym grup wykluczonych w okresie transformacji ustrojowej w Polsce. Choć kontekst tej publikacji pozostaje istotnym punktem odniesienia, KRAKERS kieruje uwagę ku artystycznym reinterpretacjom tych doświadczeń — akcentując nie tyle niemoc, ile potencjał, sprawczość i wyobraźnię.
Współcześni twórcy jawią się tu jako zbieracze i brikolerzy, pracujący na tym, co znalezione, odrzucone, przesunięte na margines dominujących narracji. Ich praktyki przywodzą na myśl koncepcję bricolage’u Claude’a Lévi-Straussa — strategii tworzenia z dostępnych materiałów, przekształcania ich znaczeń i wpisywania w nowe konteksty. Od czasu publikacji „Myśli nieoswojonej” w 1962 roku figura ta stała się jedną z kluczowych metafor współczesnej humanistyki. Dziś jednak nabiera dodatkowych znaczeń: nie jest już wyłącznie znakiem pracy na „resztkach”, lecz także wyrazem troski, empatii i potrzeby budowania relacji — zarówno z innymi ludźmi, jak i z więcej-niż-ludzkim otoczeniem.
Praktyki artystyczne prezentowane podczas KRAKERSa ożywiają to, co pozornie nieistotne, przywracając rzeczom ich miejsce w obiegu znaczeń i afektów. W zamkniętych — wydawałoby się — zbiorach przeszłości artyści odnajdują potencjalności, które pozwalają projektować nowe sposoby bycia i współistnienia.
W 2026 roku Cracow Art Week KRAKERS rozwija także swoje partnerstwa instytucjonalne. Do grona współtwórców dołącza Fundacja Artystyczna Podróż Hestii jako mecenas Sekcji Laboratorium. Współpraca z Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK zostaje poszerzona o udostępnienie przestrzeni jednej z galerii dla projektu nagrodzonego w konkursie. Tradycyjnie zespół festiwalowy współpracuje również z Uniwersytetem Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, wzmacniając swoje zaplecze edukacyjne i badawcze.
Tegoroczna edycja KRAKERSa zapowiada się jako wielowątkowa refleksja nad relacją między przeszłością a przyszłością — i nad tym, jak z fragmentów tego, co było, można budować to, co dopiero nadchodzi.
/Na podstawie materiałów prasowych ogranizatora./