Drzewo, by przetrwać, nie działa w pojedynkę. Pisze o tym Peter Wohlleben w „Sekretnym życiu drzew”, pokazując las, jako współpracujący ze sobą organizm. Korzenie, o które tak łatwo się potknąć chodząc po lesie, czy betonie, na którym robią się „samoistnie” małe wzniesienia, to nic innego jak sieć wymiany życiodajnych soków, czy informacji o zagrożeniu. To, co z zewnątrz wygląda na pojedynczy pień, jest w istocie jedynie fragmentem super organizmu, który nie przetrwa w izolacji. Agata Rucińska opowiada historię rzeźbiarskich superkonstrukcji, powstałych na bazie drzewa-instytucji, sosny. Gatunek ten rośnie szybko i w nadmiarze, więc łatwo o jego pozyskiwanie i przetwarzanie. Artystkę interesuje moment, gdy materiał przestaje przypominać z czego powstał, a mimo to nadal zachowuje ścisły związek ze swoim naturalnym pochodzeniem. Na wystawie pokażemy prace, będące częścią rozważań Rucińskiej na temat obiegu materii.
kuratorka Karina Dudzińska
/Materiał prasowy ogranizatora./