„Alfred Lenica. Farby w ruchu” to wystawa poświęcona jednemu z najważniejszych przedstawicieli polskiej awangardy XX wieku. Jej tytuł nawiązuje do obrazu „Farby w ruchu” z 1949 roku, uznawanego za pierwsze polskie dzieło taszystowskie. Lenica pozwolił w nim farbie swobodnie spływać po powierzchni płótna, czyniąc przypadek współtwórcą kompozycji i otwierając nową przestrzeń dla malarskiej ekspresji.
Koniec lat 40. był dla artysty czasem prób i poszukiwania własnego języka po doświadczeniu wojny. Ruch, przypadek, nieprzewidywalność i spontaniczność stały się nie tylko elementami jego malarstwa, ale również sposobem myślenia o rzeczywistości. Obraz przestał być przestrzenią, w której wszystko musi być zaplanowane – stał się polem działania, gestu i eksperymentów.
Wystawa w Płockiej Galerii Sztuki prezentuje ponad 80 dzieł pochodzących z kolekcji prywatnych – obrazów i prac na papierze, w tym najstarszą pracę z 1942 roku. Ekspozycja prowadzi przez najważniejsze etapy twórczości Lenicy: od eksperymentów taszystowskich i malarstwa informel, przez abstrakcję, aż po kompozycje abstrakcyjno-metaforyczne o surrealistycznym charakterze.
To także spotkanie z artystą, który nieustannie poszukiwał nowych rozwiązań formalnych w swojej twórczości. Kolaż, monotypia, dekalkomania, swobodny gest i przypadek – wszystkie te środki służyły mu do przekraczania granic tradycyjnego malarstwa.
Choć dzieła Lenicy powstały kilkadziesiąt lat temu, podejmują zagadnienia aktualne. Jego malarstwo współgra z doświadczaniem współczesności, świata płynnego, nieustannie zmieniającego się i pozostającego w ciągłym ruchu, w którym podobnie jak artysta, próbujemy odnaleźć własny porządek w rzeczywistości, której nie da się w pełni kontrolować.
Alfred Lenica (1899–1977) – malarz i grafik, urodzony w Pabianicach. Ukończył Konserwatorium Muzyczne w Poznaniu, a malarstwa uczył się w Prywatnym Instytucie Sztuk Pięknych u Adama Hanytkiewicza i Piotra Kubowicza. Podczas II wojny światowej przebywał w Krakowie, gdzie zetknął się ze środowiskiem Tadeusza Kantora i Grupy Krakowskiej oraz odkrył surrealizm i idee europejskiej awangardy. W 1947 roku współtworzył poznańską grupę 4F+R. Jego prace znajdują się dziś m.in. w zbiorach muzeów narodowych w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Łodzi i Szczecinie oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą.
KURATORZY: Alicja Wasilewska, Krzysztof Cichoń
/Materiał prasowy ogranizatora./