Jak pachnie gaslighting? Jaki kolor ma kłamstwo? To pytania, które Anne Plaisance od ponad dekady przekłada na język sztuki.
Już 10 lipca w Galerii Lufcik OW ZPAP w Warszawie otworzy się wystawa Wonder Women Now: Niepokonane – immersyjna podróż przez niewidzialną architekturę przemocy psychicznej, manipulacji i procesu odzyskiwania siebie. Przestrzeń galerii zostanie przekształcona w symboliczną podróż przez dom. Zwiedzający będą przechodzić przez kolejne pomieszczenia, spotykając po drodze obrazy, fotografie, instalacje, świadectwa i elementy partycypacyjne, które pomagają nazwać doświadczenia często pozostające poza językiem.
Na wystawie zaprezentowanych zostanie ponad 70 prac, w tym obrazy, fotografie, instalacje oraz elementy partycypacyjne powstałe na przestrzeni ponad dziesięciu lat twórczości Anne Plaisance. Całość została zbudowana wokół emocjonalnej ścieżki prowadzącej przez kolejne etapy doświadczenia: Rozpoznanie → Świadomość → Świadectwo → Uwolnienie → Uzdrawianie
Anne Plaisance nie przyjeżdża do Warszawy jako artystka z zagranicy. Wraca do miejsca, które odegrało kluczową rolę w jej życiu i twórczości. Po ukończeniu Sorbony przeprowadziła się do Warszawy w 1996 roku. To tutaj odbyła się jej pierwsza indywidualna wystawa — właśnie w galerii ZPAP, która dziś gości projekt Wonder Women Now: Niepokonane. To tutaj spędziła niemal dwie dekady, budując swoją drogę artystyczną i osobistą. Warszawa jest miastem, w którym stała się artystką. Jest również miejscem, którego społeczne napięcia, przemilczenia i sprzeczności odcisnęły trwały ślad na jej twórczości. Powrót z projektem Wonder Women Now jest więc zarówno artystycznym powrotem do domu, jak i świadomym gestem.
Tematy poruszane na wystawie — niewidzialna przemoc, manipulacja psychologiczna, odzyskiwanie własnego głosu i długotrwały proces odbudowy siebie — nie są dla artystki abstrakcyjnymi zagadnieniami. Stanowią fundament ponad dekady pracy twórczej.
„Polska ukształtowała głęboko część tego, kim jestem — zarówno osobiście, jak i artystycznie. Powrót z tym projektem odczuwam jako głęboko symboliczny. To nie tylko wystawa, ale rozmowa, do której jestem teraz gotowa tutaj.”
/Anne Plaisance/
/Materiał prasowy ogranizatora./