Jak brzmi szminka? Co wspólnego mają kosmetyki z historią radia i elektroniki?
Od 15 lipca przekonacie się o tym na wystawie Arsenic Ballerinas.
To solowy projekt rumuńskiej artystki Ioany Vreme Moser, której twórczość sytuuje się na styku sztuki dźwięku, performansu i sztuk wizualnych.
W dawnym podziemnym schronie zaprezentujemy rozwijany od 2018 roku wątek jej praktyki artystyczno-badawczej, w którym kosmetyki stają się materiałem do budowy elektronicznych instrumentów i generowania dźwięku, odsłaniając związki między historią elektroniki, radia i wojny a praktykami upiększania. Instalacje dźwiękowe oraz autorskie instrumenty konstruowane z akcesoriów do makijażu eksplorują kobiecość jako przestrzeń napięć między kontrolą, oporem i kreowaniem nowych tożsamości.
Kuratorowana przez Monikę Łuszpak-Skibę wystawa przekrojowo ukaże ewolucję procesu twórczego – od projektu Coquetta, powołanego w ramach serii performansów rozpoczętych w 2018 roku, przez najnowszą instalację z cyklu Arsenic Ballerinas (2026), po materiały badawcze dokumentujące rozwój metod pracy i powiązania między obiema seriami.
Dodatkowy kontekst interpretacyjny wprowadza dialog z drugą ekspozycją prezentowaną w tym samym czasie: Marylin Monroe. Czuję, że ją znam, ale moje ręce wyginają się do tyłu. Obie realizacje podejmują osobiste i społeczno-polityczne narracje dotyczące strategii konstruowania własnego wizerunku: kobiecości, makijażu, kostiumu i persony, a także emancypacji oraz kobiecych sieci oporu.
kuratorka: Monika Łuszpak-Skiba
Projekt powstał podczas rezydencji artystycznej w iii – Instrument Inventors Initiative.
Instalacja dźwiękowa do radia Arsenic Ballerinas została zamówiona przez CTM Festival, DAAD Artists-in-Berlin Program oraz iii – Instrument Inventors Initiative.
Projekt zrealizowano dzięki wsparciu programu Recherchestipendium für Alte Musik, Neue Musik und Klangkunst 2025, Senatsverwaltung für Kultur und Gesellschaftlichen Zusammenhalt oraz iii – Instrument Inventors Initiative.
/Materiał prasowy ogranizatora./