a wystawa jest podróżą pomiędzy kolorem, słowem i modlitwą. Dziesięć obrazów namalowanych akrylem nie jest jedynie ilustracją słów „Ojcze nasz” — to wizualny zapis duchowego doświadczenia, wewnętrznego dialogu i poszukiwania sensu. Farba staje się tu nie tylko materiałem artystycznym, ale formą medytacji: pulsującą, oddychającą, pełną napięcia między tym, co widzialne i niewidzialne.
Cykl narodził się z osobistego przeżycia artystki — jak zadanie otrzymane z góry, które domagało się realizacji. W czasie wygnania to wezwanie stało się szczególnie intensywne: modlitwa przestała być jedynie powtarzanym tekstem, a stała się przestrzenią spotkania z samą sobą i z tym, co przekracza ludzkie rozumienie.
Proces twórczy ma charakter spontaniczny. Artystka nie podąża za ścisłym planem — pozwala, by obraz wyłaniał się z impulsu, emocji i gestu. Każde płótno jest zapisem chwili, w której myśl, oddech i ruch ręki splatają się w jedno. To malarstwo intuicyjne, żywe, nieprzewidywalne — jak sama modlitwa.
Sercem całego cyklu jest fraza „Bądź wola Twoja”. W tym ujęciu nie jest to hasło ani deklaracja, lecz cichy szept, moment zawieszenia między ludzkim pragnieniem a boskim porządkiem. To punkt, w którym prośba milknie, a pozostaje jedynie ufność.
Na jednym z kluczowych obrazów postać Jezusa nie jest narzucona widzowi — raczej wyłania się z gęstej, niemal mgielnej materii farby. Światło zdaje się rodzić wewnątrz płótna, jakby obraz oddychał od środka. Struktura malarska przypomina zasłonę, za którą kryje się tajemnica. Ta wizja przywołuje atmosferę Ogrodu Oliwnego: nie triumfu, lecz samotności, ciszy i dramatycznego „pomiędzy” — pomiędzy wolą człowieka a wolą Boga.
Cała wystawa zaprasza do zatrzymania się. Nie do patrzenia, lecz do współodczuwania. Nie do analizowania, lecz do wejścia w przestrzeń, gdzie sztuka staje się modlitwą, a modlitwa — obrazem.