Wystawa inicjuje cykl działań w Biurze Wystaw Artystycznych w Kielcach w 2026 roku. Rozpoczyna opowieść o nieprzerwanym cyklu życia i umierania, o narodzinach nowych form, ich zaniku i powrotach w nowych odsłonach.
Wystawa została zaprojektowana jako trójdzielna struktura odzwierciedlająca szeroki horyzont artystycznych i badawczych zainteresowań Elvina Flamingo. Z jednej strony prezentuje to, co już zaistniało i przestało istnieć, a teraz zostało ukazane w nowej formie; z drugiej odnosi się do projektu już dowiedzionego, lecz wciąż nieskomercjalizowanego; z trzeciej – zapowiada zupełnie nowy kierunek działań artystycznych.
Elvin Flamingo, używając narzędzi naukowych, wchodzi ze swoją sztuką w sferę biologiczną i filtruje świat przez autorską metodologię artystyczną. Bohaterem wystawy #PierwszyKrokNaZiemi jest życie w swoich podstawowych formach – pierwociny i mikroświaty: bakterie, pierwotne formy, biologiczne mikroświaty. To perspektywa, która strąca człowieka z piedestału „najważniejszego bytu” i przesuwa uwagę na procesy, zależności oraz biologiczne krążenie. Elvin Flamingo porusza się w szerokim, wielowarstwowym polu znaczeń. Poddaje w wątpliwość kondycję ego gatunku Homo Sapiens, podejmuje temat potrzeby odzyskania rdzennej, pierwotnej, podstawowej wrażliwości w świecie zmierzającym ku wrażliwości sztucznej.
Tytuł #PierwszyKrokNaZiemi nawiązuje do pradziejów życia. Życia, które na terenie współcześnie lokalizowanym w pobliżu Kielc, wyłoniło się z morza 395 milionów lat temu i odcisnęło swój trop w przybrzeżnym mule. Pierwszy krok prehistorycznego stworzenia staje się tu jednocześnie geologicznym śladem i metaforą narodzin życia. W ramach wystawy zaprezentowana zostanie koncepcja robotycznego tetrapoda, łącząca rzeźbę kinetyczną oraz dźwięk. Tetrapod ma stać się maszyną oddechu i dźwięku, czyli konstrukcją, która poprzez mechanikę przepływu powietrza (pompy, silikonowe „wargi”, silniki) ma markować gest życia – oddech. To współczesne, technologiczne odwołanie do pierwszych form życia wychodzących na ląd.
Kolejnym elementem wystawy #PierwszyKrokNaZiemi jest projekt dotyczący diagnozowania chorób psychicznych, tj. „Nowa metoda diagnozowania schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej z próbki krwi”, przygotowany we współpracy z Gdańskim Uniwersytetem Medycznym. Badanie prowadzono przez niemal rok, pobierając próbki od 90 osób (ze schizofrenią, z ChAD oraz bez diagnozy), aby uchwycić dobowe wahania i stworzyć szeroki materiał porównawczy. Projekt akcentuje potencjał podejścia metabolomicznego – badania małych cząsteczek (metabolitów) w próbkach biologicznych – jako kierunku poszukiwania bardziej precyzyjnych narzędzi diagnostycznych.
Trzecim obszarem ekspozycji są prace artysty oparte na żywych kulturach bakterii. W ramach projektu „Dekapitacja ewolucji – Nowa ewolucja” Elvin Flamingo koncentruje się na mikroorganizmach zdolnych przetrwać w warunkach granicznych. Od bakterii wytwarzających odporne przetrwalniki (Bacillus subtilis), po organizmy znane z niezwykłej odporności na promieniowanie (Deinococcus radiodurans) czy gatunki związane ze środowiskami ekstremalnymi.
Elvin Flamingo jest jednym z tych artystów, którzy zdecydowali się na profesjonalną drogę twórczą dopiero w dojrzałym wieku. Swoją praktykę artystyczną rozpoczął w wieku 45 lat. Wcześniej sztuka nie stanowiła dla niego szczególnego obszaru zainteresowania. Co ciekawe, jak sam podkreśla, mimo że dziś wykonuje zawód artysty, sztuka nadal go nie interesuje. Dlaczego? Tego nie zdradza.
Flamingo deklaruje natomiast silną potrzebę nieustannego uczenia się oraz nauczania. Być może dlatego niemal równolegle z rozpoczęciem działalności artystycznej podjął pracę dydaktyczną w Katedrze Intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, gdzie obecnie pracuje na stanowisku profesora.
W stosunkowo krótkiej karierze artystycznej Flamingo zdążył już zdobyć wiele nagród, w tym Grand Prix na Międzynarodowym Biennale Sztuki Mediów WRO 2017 oraz Nagrodę Krytyków na tym samym Biennale dwa lata wcześniej. Warto podkreślić, że prace nagradzane na tym wydarzeniu wybierane są spośród około 1500 zgłoszeń z całego świata w niemal każdej edycji.
Wystawy artysty cieszą się zaskakująco wysoką frekwencją. Do prezentacji o szczególnie dużej liczbie odwiedzających należą m.in. wystawy w Kunsthal Aarhus w Danii (2015), Młynach Rothera w Bydgoszczy (2023) oraz w Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia 1 w Gdańsku – gdzie w 2025 roku odnotowano rekord frekwencyjny w historii instytucji.
/Materiał prasowy ogranizatora./