Polska szkoła plakatu to fenomen polskiej kultury wizualnej i projektowania użytkowego o międzynarodowym znaczeniu. To legenda, którą warto odkrywać, ale także mit, który należy sprawdzać i testować.
Polska szkoła plakatu mogłaby równie dobrze nazywać się „polską szkołą mężczyzn plakacistów”. Obecność kobiet w tej historii była niewielka, często symboliczna i spychana na margines. Patriarchalny system oraz społeczne uwarunkowania kierowały graficzki w stronę innych, mniej prestiżowych i mniej widocznych zleceń niż plakat.
Ekspozycja jest próbą przeniesienia do przestrzeni galeryjnej książki „Graficzki. Nieopowiedziane historie polskich projektantek grafiki użytkowej 1945–1989” autorstwa Alicji Kobzy. Wystawa jest częścią procesu przywracania widzialności i obecności polskich projektantek w historii polskiego projektowania graficznego.
Na wystawie prezentowane są projekty autorstwa: Lilian (Baczewska) Lampert, Barbara Baranowska, Hanna Bodnar, Zofia Darowska, Ewa Frysztak, Julitta Gadomska, Anna Huskowska, Maria Ihnatowicz, Bożena Jankowska, Elżbieta Murawska, Emilia Nóżko-Paprocka, Emilia Piekarska-Freudenreich, Elżbieta Procka, Ewa Stanisławska Balicka, Danuta Żukowska.
Autorka i kuratorka: Alicja Kobza
Współpraca: wydawnictwo Karakter i Rene Wawrzkiewicz
Alicja Kobza – Graficzka, zajmuje się projektowaniem identyfikacji wizualnych, książek, albumów, plakatów oraz materiałów cyfrowych. Współpracowała z instytucjami kultury w Polsce i za granicą, m.in. z Zachętą Narodową Galerią Sztuki, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Łazienkami Królewskimi oraz Muzeum Sztuki w Lucernie. Autorka opracowań graficznych publikacji poświęconych twórczości m.in. Mirosława Bałki, Roee Rosena, Guya Ben-Nera i Stefana Gierowskiego. Od 2020 roku prowadzi projekt badawczy dotyczący zapomnianych kobiet graficzek okresu PRL-u.
/Materiał prasowy ogranizatora./