,,W twórczości Pasiewicza nie powinniśmy się zatem doszukiwać komunikatu, jego twórczość nie przemawia do nas ani ideologicznym tekstem, ani alegorią. Nie mówi nam niczego o naszej kondycji indywidualnej bądź społecznej, nie zabiera głosu w dyskusjach politycznych, ani światopoglądowych. Sztuka Pasiewicza przekracza ciasne granice i niskie progi dzisiejszego dyskursu i sytuuje się w całkowicie innym miejscu. Wspomniane „napięcie między byciem a brakiem”, w przestrzeni którego wyraża się sztuka Artysty, to podstawowy warunek tworzenia. Wspominany już ks. prof. Michał Heller mówił w jednym z wywiadów, że: „Twórczość zawsze polega na pewnym napięciu. Gdy nie ma napięcia, […] gdy panuje ogólny marazm, to na ogół się nic nie tworzy, ewentualnie jakieś kicze”. Trzeba nadmienić, że to nie teoria sztuki jest domeną prof. Hellera, a fizyka i matematyka. Swoje słowa umieścił w bardzo szerokim kontekście napięcia pomiędzy rozumem a wiarą, posłużył się jednak słowami, które w świadomy sposób odnosiły się do twórczości artystycznej. Najwyraźniej we współczesnych czasach to tutaj właśnie — nie pomiędzy fides a ratio — a pomiędzy poiesis a mimesis, przebiega linia, wzdłuż której działają największe siły. I Piotr Pasiewicz stara się właśnie skupiać na tym obszarze.„
/Rafał Zięba/
Kuratorka: Jaga Hupało
Tekst do wystawy: Rafał Zięba
Produkcja i Realizacja: Jaga Hupało Space of Creation, Monika Makowska, Born to Create, Jan Sikorski
/Materiał prasowy ogranizatora./