Na wystawie zostanie zaprezentowanych około 30 rzeźb Iwony Łyś-Dobradin. Prace wykonane w brązie, aluminium i ceramice tworzą spójny przegląd jej najważniejszych tematów formalnych i znaczeniowych.
Twórczość artystki koncentruje się na relacji między cielesnością a doświadczeniem egzystencjalnym. Operując zdyscyplinowaną formą i oszczędnymi środkami wyrazu, Iwona Łyś-Dobradin unika idealizacji, traktując postać jako nośnik emocji, relacji i upływu czasu. Sensualność obecna w rzeźbach ma charakter integralny, pozbawiony narracyjnej dosłowności.
Obok rzeźb figuratywnych wystawa obejmuje nowy cykl płaskorzeźb inspirowanych kulturą słowiańską. Odlewy aluminiowe, częściowo patynowane, poświęcone są archetypicznym postaciom bogiń: Dziewannie, Ładzie i Mokoszy. Prace te reinterpretują dawne wierzenia w duchu współczesnej refleksji ekologicznej, akcentując relację człowieka z naturą i potrzebę harmonii w obliczu współczesnych kryzysów.
/Joanna Gościej-Lewińska, koordynatorka wystawy/
Iwona Łyś-Dobradin – polsko-amerykańska rzeźbiarka znana z prac figuratywnych w brązie, aluminium i ceramice. Urodzona w 1958 r. w Gomunicach (woj. łódzkie). Studiowała rzeźbę na Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie w pracowni prof. Mariana Koniecznego (1977–1982) i ukończyła studia z wyróżnieniem ze specjalizacją w brązie i odlewnictwie.
Po ukończeniu studiów pracowała jako nauczycielka rzeźby i prowadziła własną pracownię artystyczną w Nowej Hucie. W 1987 roku wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie od lat mieszka i tworzy, dzieląc działalność artystyczną między Florydą a Polską.
Jej rzeźby cechuje połączenie klasycznej techniki z nowoczesnym językiem artystycznym, często z humanistycznym i optymistycznym przesłaniem. Brała udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w USA (szczególnie na Florydzie) i w Polsce. Jest członkinią organizacji artystycznych, m.in. Związku Polskich Artystów Plastyków, The Florida Artists Group (FLAG) i Florida Sculptors Guild.
źródło: https://nck.krakow.pl