Wystawa to zapis osobistych obserwacji Artystki, traktuje o życiu miasta i w mieście. Prezentowane prace to pejzaże nieoczywiste. Zawadzka dokumentuje proces przemiany, obserwując z bliska detale i wypatrując schematów, kontrastów czy paradoksów. Na krajobraz składają się kruszone erozją kamienne mury i świeże plamy murali. Promień światła wydobywający formy i promienie toczących się kół. Wypolerowane powierzchnie i ogniska rdzy. Dekompozycja w kompozycji.
/Materiał prasowy ogranizatora./