Kurator: Marek Zieliński
Na rowerze, z aparatem i statywem, przemierzał surowy krajobraz górniczych osiedli północnej Francji. Kasimir Zgorecki nie szukał poezji w podręcznikach, odnajdywał ją bowiem na twarzach polskich emigrantów. Na jego kliszy zapisywał się świat zawieszony między cichą tęsknotą za krajem a nadzieją na lepsze jutro.
Górniczy los znał od podszewki. Sam urodził się w polskiej rodzinie w Zagłębiu Ruhry, a zanim odnalazł swoje prawdziwe powołanie, przez pół roku zjeżdżał pod ziemię. Fotografia stała się dla niego ucieczką i językiem komunikacji. Przejąwszy po szwagrze w 1924 roku zakład w Rouvroy, szybko przestał być tylko rzemieślnikiem. Majsterkował i konstruował sprzęt ułatwiający mu pracę, stając się czułym kronikarzem miejscowej społeczności. Przed jego obiektywem utrwalała się historia ludzi, dla których zdjęcie wysyłane w kopercie było jednym z mostów łączących ich z ojczyzną.
W jego niezwykłej kronice sacrum mieszało się z codziennością, a beztroska i radość ze stratą. Szczególne miejsce w jego twórczości zajmowały portrety zmarłych dzieci. Były to przejmujące kadry, stanowiące pamiątki ich zbyt krótkiego istnienia.
Ale Zgorecki miał też drugą, przekorną twarz. Uwielbiał wymykać się z kadru na własnych zasadach. W autoportretach przebierał się, pozował, igrał z malarstwem, teatrem i kinem. Człowiek, który na co dzień krzepił innych, utrwalając ich tożsamość, stawał przed swoim aparatem i zdawał się pytać: kim jeszcze mógłbym się stać?
Ta historia przez lata pozostawała ukryta na strychu. Dopiero po śmierci fotografa mąż jego wnuczki, Frédéric Lefever, natrafił tam na prawdziwy skarb. Odnalazł tysiące zapomnianych szklanych negatywów, na których przetrwał świat uwiecznionych bohaterów.
Wystawa prac Kasimira Zgoreckiego to jedna z najbardziej poruszających opowieści, jakich może doświadczyć współczesny odbiorca. Fotografie tworzone z myślą o bliskich dziś trafiają przed oczy nieznajomych. W odświętnych pozach i spojrzeniach sprzed dekad możemy rozpoznać pragnienie, by zachować więź z tymi, którzy są daleko. Do spotkania z bohaterami Kasimira Zgoreckiego zapraszamy 6 listopada do czeladzkiej Galerii Sztuki Współczesnej „Elektrownia”.
Wernisaż będzie tłumaczony na PJM.
Wstęp na wernisaż wolny; w kolejnych dniach zgodnie z ofertą Galerii.
/Materiał prasowy ogranizatora./
