Już w środę, 20 maja o godz. 18:00 zapraszamy do Przestrzeń Sztuki WL4 na spotkanie z twórczością Magdaleny Perepeczko – artystki wizualnej, fotografki i absolwentki ASP w Gdańsku.
W najnowszym cyklu „Obrazy nierzeczywiste – Bliski Wschód” artystka tworzy wielowarstwowe kompozycje poprzez projekcję portretów mieszkańców Bliskiego Wschodu na naturalne i architektoniczne struktury: ruiny, skały, piasek czy wyschnięte koryta rzek.
Na fotografiach pojawiają się twarze naznaczone doświadczeniem, kobiety w czadorach, dzieci i pasterze. Pęknięcia murów, ślady słomy, piachu i mułu przenikają ludzkie sylwetki, tworząc obrazy balansujące pomiędzy dokumentem, pamięcią i metaforą.
To opowieść o czasie, kruchości świata, napięciach społecznych i nadziei, która – szczególnie w najnowszych pracach utrzymanych w zielonej tonacji – pozostaje wciąż obecna.
Magdalena Perepeczko – absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, kierunku Realizacja obrazu filmowego, telewizyjnego i fotografia. Mieszka i tworzy w Gdańsku, nie stroniąc od inspiracji czerpanych z innych regionów świata, które poznaje podczas licznych, indywidualnych podróży.
Jej twórczość obejmuje szerokie spektrum zainteresowań.
Przygodę z fotografią rozpoczęła od dokumentu, utrwalając stare miasta i zapomniane polskie miasteczka. Szczególną uwagę poświęciła takim miejscom jak Gdańsk, Toruń, Chełmża czy Nieszawa.
Uwieczniła zabytkowe kamienice, stare mury, szopy i płoty pamiętające dawne czasy, a także zanikającą infrastrukturę miejską. Interesowały ją obiekty, które jednego dnia zachwycały swoją historią i patyną, by następnego zniknąć, ustępując miejsca nowej rzeczywistości.
Wędrując po peryferiach miast, przedmieściach i podupadających dzielnicach, pozostawała uważną obserwatorką życia ich mieszkańców. Następnie spędzała długie godziny w ciemni, wywołując czarno-białe odbitki zdjęć wykonanych m.in. w Oliwie, na Biskupiej Górce, Aniołkach, Dolnym Mieście oraz na terenach postindustrialnych nad Motławą. Kolejne lata to czas twórczych eksploracji możliwości jakie daje fotografia. Szczególnie zainteresowała ją projekcja obrazu jako narzędzie kreowania nowej rzeczywistości. Jej prace z tego okresu pełne są niedopowiedzeń i niejednoznaczności. W jednym z cykli ukazała rozpadające się ciało jako metaforę egzystencjalnych doświadczeń człowieka, pobudzając wyobraźnię odbiorcy i zachęcając do budowania własnych narracji. Jako mieszkanka Gdańska związała się z lokalnym hospicjum, dla którego przez kilka lat tworzyła portrety podopiecznych w ich domach.
Przy jej udziale powstały także billboardy na terenie Pomorza.
Prezentowany publicznie cykl fotografii poruszył szerokie grono odbiorców i przyczynił się do zwiększenia środków zebranych na rzecz dzieci objętych opieką hospicyjną.
Artystka podejmuje również temat zmian klimatycznych i ich wpływu na środowisko naturalne. Od lat realizuje cykle fotograficzne związane z wodą, zielenią i Bałtykiem, ukazując piękno i kruchość ekosystemu. Jej prace znajdują się w przestrzeniach publicznych oraz prywatnych, pełniąc także funkcję edukacyjną. Ostatnie lata pracuje nad cyklem zatytułowanym „Obrazy nierzeczywiste – Bliski Wschód ”.
Powstaje on w wyniku projekcji portretów ludzi żyjących na Bliskim Wschodzie na naturalne i architektoniczne struktury – ruiny budynków z cegły mułowej, skały, piasek, kamienie pustyni czy koryta okresowych rzek.
Przeniesione w ten sposób wizerunki – twarze o wyrazistych rysach, spracowane dłonie, postacie pełne napięcia i zadumy – tworzą wielowarstwowe, symboliczne kompozycje. W obrazach pojawiają się starcy pogrążeni w refleksji, kobiety w czadorach i batulach, dzieci oraz pasterze.
Żywe kadry przecinają pęknięcia i rysy; spod powierzchni wydobywa się słoma, piasek pokrywa ciała, muł zalewa okna.
Trudno jednoznacznie określić, czy są to ślady upływu czasu, czy zapowiedź nadchodzących katastrof. Subtelne odniesienia do konfliktów i napięć społecznych nadają pracom dodatkowy wymiar.
Ostatnie prezentowane kompozycje cyklu, utrzymane w zielonej tonacji, wprowadzają element nadziei.
/Materiał prasowy ogranizatora./