Kurator wystawy: Karolina Kindler-Skowronek
Szkło nie wybacza. Nie pozwala na przypadek, nie znosi pośpiechu, zapisuje każdy gest. Ta wystawa nie jest tylko prezentacją obiektów. Jest próbą uchwycenia procesu, napięcia pomiędzy projektem a produkcją, pomiędzy indywidualną wizją a systemem, który tę wizję nieustannie negocjuje.
Przez 40 lat pracy w zawierciańskiej hucie szkła Maria Słaboń funkcjonowała w rzeczywistości, gdzie autorstwo było rozproszone, a forma często podlegała ekonomii, technologii i centralnym decyzjom. A jednak w tych warunkach powstawały projekty wyraziste, oparte na rytmie, świetle i świadomym ograniczeniu.
Prezentowane realizacje ujawniają tę podwójność: z jednej strony precyzyjny, wymagający kryształ, z drugiej zaś eksperyment, intuicję i potrzebę przekraczania schematów. To projektowanie, które dzieje się „pomiędzy”, i właśnie w tym napięciu znajduje swoją siłę.
„Zapisane w szkle” to także zapis pracy zbiorowej. Hutnicy, grawerzy, zdobnicy – wszyscy współtworzyli ostateczny kształt. Każdy obiekt jest więc nie tylko projektem, ale śladem relacji. To wystawa o szkle. Ale jeszcze bardziej o pracy.
/Materiał prasowy ogranizatora./