„Weaponizing Art” to feministyczna wystawa oscylująca na styku sztuki i aktywizmu społecznego (artywizmu). W przededniu Międzynarodowego Dnia Bezpiecznej Aborcji oraz w dziesiątą rocznicę Czarnego Protestu zapraszamy Państwa do Gdańska na tę wyjątkową wystawę. Ekspozycja prezentuje dzieła wybitnych twórczyń: Marty Frej (Gdynia), Joanny Krysiak (Sopot), Agaty Kubis (Warszawa), Katarzyny Lewandowskiej (Toruń) oraz Pameli Palmy Zapaty (Gdańsk).
ARTYWIZM stanowiący połączenie twórczości i zaangażowania społeczno-politycznego, narodził się oddolnie u progu XXI wieku jako uniwersalny sposób reakcji na zmiany społeczne, klimatyczne i polityczne.
Mimo to pozostaje on neologizmem, który w niektórych porządkach językowych wciąż oczekuje na powszechne uznanie. Ruch ten opiera się na przywróceniu roli twórczości i sztuki, jako narzędzia bezpośredniej interwencji, świadomie kontestując komercjalizację oraz elitaryzm sztuki współczesnej. Odwołując się do alternatywnej wizualności, metafory, ironii, humoru, prowokacji i empatii, ARTYWIZM dąży do inicjowania refleksji i dyskursu ze zmieniającym się prawem i decyzjami rządzących.
Celem niniejszej ekspozycji jest kultywowanie pamięci o Czarnym Proteście z 26 października 2016 roku, spowodowanym zaostrzeniem prawa aborcyjnego w Polsce przez prawicowy rząd. Mogłoby się wydawać, że minął czas, gdy kobiety masowo wychodziły na ulice, by dać wyraz sprzeciwu w obronie swoich praw reprodukcyjnych. Dziewczęta i nastolatki z 2016 roku stały się dziś kobietami, których autonomię wciąż usiłuje się ograniczyć. Nie ustaniemy w naszym wsparciu. Nie jest to wszak walka jednostkowa, lecz wspólna sprawa nas wszystkich – opór kolektywny, który bynajmniej nie dobiegł końca.
Dziś, silniej niż kiedykolwiek, dostrzegamy, że u podłoża tego stanu rzeczy nie leży wyłącznie polityka aktualnego obozu władzy, lecz głęboko zakorzeniony system patriarchalny, w mniejszym lub większym stopniu naznaczający całą scenę polityczną.
Artystki:
Katarzyna Lewandowska – historyczka sztuki, feministka, kuratorka, aktywistka, anarchistka oraz rzeczniczka praw osób marginalizowanych i istot nieludzkich. W swoich badaniach naukowych koncentruje się na poszukiwaniu cielesności w sztuce współczesnej, wykorzystując strategię feminizmu intersekcjonalnego. Interesuje się sztuką zaangażowaną i totalną, wchodzącą w krytyczny dyskurs z władzą. Zajmuje się również motywami kobiecości w sztuce tybetańskiej.Jest autorką licznych wystaw oraz cykli wystawienniczych. Współpracowała m.in. z Galerią Sztuki Wozownia, Galerią S, Spółdzielnią Socjalną Kulturhauz, Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” w Toruniu oraz Fundacją Wyspa Progress w Gdańsku. Jest współzałożycielką czasopism „Splesz” oraz „Śmierć Patriarchatowi. Manifesty. Rewolucja jest teraz”.Jest absolwentką Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (UMK) w Toruniu. W 2009 roku uzyskała stopień doktora na podstawie rozprawy zatytułowanej Kobiety w malarstwie buddyzmu wadżrajany. Ikonografia i ewolucja stylistyczna tybetańskich zwojów malowanych. Pracowała w Katedrze Historii Sztuki i Kultury UMK oraz w Instytucie Filozofii UMK, gdzie współtworzyła studia podyplomowe Gender Studies. Obecnie jest związana z Akademią Sztuk Pięknych w Gdańsku. Od bieżącego roku zasiada w radzie redakcyjnej międzynarodowego czasopisma naukowego Feminist Art Practices and Research: COSMOS, założonego przez Basię Śliwińską.
Pamela Palma Zapata – Chilijska artywistka mieszkająca w Gdańsku, członkini Chilijskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Graficznych i Operatorów Filmowych. Przez dekadę pracowała w Santiago de Chile dla różnych formatów telewizyjnych. Specjalizuje się w kwerendach archiwalnych na potrzeby seriali i filmów dokumentalnych, a także w produkcji dziennikarskiej programów publicystycznych.
Jej twórczość artystyczna w Polsce była prezentowana na licznych wystawach w Gdańsku, Sopocie, Sztumie i Warszawie. Ma na koncie wystawy indywidualne, takie jak „Moja Polska” (2018), „Utero” (2019, 2022, 2023, 2024) oraz „In Nomine Dei et Patriae” (2025), jak również udział w krajowych i międzynarodowych wystawach zbiorowych, m.in. „Wolne Pokoje. Atrapa” (2019), „Jestem” (2021), „Wobec przemocy” (2022), „Sztuka protestu” (2024) i „Weaponizing ART”.
Joanna Krysiak – Psychoterapeutka z Sopotu, urodzona w 1974 roku w Białymstoku. Wybitna działaczka feministyczna, antyfaszystowska i ekologiczna w Trójmieście, organizowała liczne protesty.
Jednym z jej najbardziej kontrowersyjnych dzieł artystycznych była „Królewska wagina”, która doprowadziła do kilkuletniego procesu.
/Materiał prasowy ogranizatora./