Czy jest sens stawiać pytanie o ciągłość „ja”?
Rodzimy się w gotowych strukturach znaczeń, uczymy się języka, kultury i sposobów rozumienia świata. Dorastamy wśród norm, wartości i oczekiwań, które współtworzą naszą tożsamość. Jednocześnie nieustannie próbujemy określić, co jest naszym własnym wyborem, a co wynika z wpływu otoczenia.
Prezentowane prace czterech artystów i artystek ukazują różne perspektywy myślenia o tożsamości jako procesie nieustannego negocjowania własnego „ja”.
„Współrzędne tożsamości” to laboratorium czterech indywidualnych opowieści oraz przestrzeń, w której stawiamy pytanie o to, co stanowi o ciągłości naszego istnienia. Przyglądamy się współrzędnym — uniwersalnym punktom odniesienia zakorzenionym w pamięci, doświadczeniu i kulturze, które mówią o tym, skąd przyszliśmy, kim jesteśmy oraz dokąd możemy zmierzać. To fundamentalne punkty pozwalające odnaleźć się we współczesnej rozciągłości czasu i przestrzeni, przypominające jednocześnie, że człowiek jest czymś więcej niż sumą kolejnych zdarzeń i doświadczeń.
Osoby artystyczne:
– Paulina Czajkowska
Malarka i rzeźbiarka, której twórczość koncentruje się wokół abstrakcyjnych układów form oraz relacji budujących napięcie wizualne i emocjonalne. Zarówno w malarstwie, jak i w rzeźbie punktem wyjścia pozostaje intuicja — proces reagowania na pojawiające się kształty, rytmy i zależności formalne.
– Katarzyna Kosiorek
W swojej praktyce malarskiej podejmuje temat tożsamości konstruowanej w relacji do wspólnoty, pamięci kulturowej i doświadczenia miejsca. Punktem wyjścia jej działań jest kultura łowicka, rozumiana jako żywy system znaczeń obecny w codziennych doświadczeniach i przekazywany między pokoleniami.
– Marcin Krężel
Jego malarstwo i działania performatywne wyrastają z doświadczenia nieustannego negocjowania własnej tożsamości — pomiędzy społecznymi oczekiwaniami a indywidualną potrzebą ekspresji. W prezentowanych pracach tożsamość jawi się jako proces pozostający w ciągłym ruchu.
– Wiktoria Kacprzak
Artystka działająca na styku malarstwa, fotografii i praktyk archiwalnych. W swoich pracach wykorzystuje fotografie pochodzące z rodzinnych albumów, tworząc wielowarstwowe narracje o pamięci, przemijaniu i tożsamości. Punktem wyjścia prezentowanego cyklu są doświadczenia związane z demencją i chorobą Alzheimera.
Kuratorka wystawy: Aleksandra Śmiech
Identyfikacja wizualna: Laura Kowalewska
Wystawa realizowana w ramach projektu „Design w procesie – open project”.
/Materiał prasowy ogranizatora./