W ramach pracy dyplomowej Wiktoria Mazurczyk opracowała modułowy system okładzinowy oparty na ceramicznych płytkach pokrytych autorskim szkliwem luminescencyjnym.
Projekt powstał na Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu, w Pracowni Projektowania Ceramiki w Architekturze pod kierunkiem dr hab. Gabriela Palowskiego oraz w Laboratorium Eksperymentu Technologicznego pod opieką dr hab. Bożeny Sacharczuk.
Inspiracją do realizacji pracy dyplomowej były wcześniejsze eksperymenty oraz fascynacja materiałami luminescencyjnymi. Prowadzone w poprzednich latach badania nad ich zastosowaniem w ceramice stały się punktem wyjścia do opracowania autorskiej receptury szkliwa świecącego w ciemności. Poszukiwania technologiczne naturalnie połączyły się z refleksją nad rolą ceramiki w przestrzeni architektonicznej. Ceramika od zawsze stanowi nieodzowny element architektury i może być postrzegana jako swoisty „płaszcz” lub „tatuaż” budynku — trwała interwencja w wizualną tkankę miasta.
Związana z Pracownią Projektowania Ceramiki w Architekturze, Wiktoria zdecydowała się zaprojektować element, który mógłby realnie funkcjonować w przestrzeni miejskiej, aktywizując ją poprzez światło jako immanentną właściwość materiału.
/Materiał prasowy ogranizatora./